Nieuwsbrief januari 2006


Landgoed eigenaren!

Yeah! Eindelijk kunnen we ons eigenaren noemen van het landgoed waar we al 8 maanden verliefd op zijn!
De laatste week van het jaar 2005 is werkelijk voorbij gevlogen. We waren op (bijna) alles voorbereid wat betreft de notariële koopakte. We hadden hier in NL over dramatische taferelen gehoord, waarbij huilende verkopers op het laatste moment nog wilden onderhandelen over de prijs... Maar gelukkig was dat niet het geval bij ons.
Alles verliep juist in een zeer moderne omgeving, waarbij tijdens het voorlezen van de akte de mobiele telefoons gewoon gebruikt werden en ongevraagd de juridische boeken van de notaris uit de kast werden gehaald!!!
We kunnen concluderen dat onze overdrachten in NL, in vergelijking met deze, erg chic verlopen zijn.
Het enige wat deze voor ons zo belangrijke gebeurtenis leuk maakte, was de spontaniteit van de in Schotland wonende medeverkoopster, die ons op ons gemak stelde door de herinneringen met ons te delen aan een Nederlandse ex-collega die haar schunnige zinnen in onze taal had geleerd én aan de tijd toen ze op de agrarische school zat met, nota bene, onze makelaar!
Maar zelfs wij maakten uiteindelijk een blunder: aan het einde van de koop- en hypotheekaktes kondigde de notaris aan hoeveel zijn rekening zou bedragen... Vanessa had niet goed begrepen dat ze op dat moment het hele bedrag ook daadwerkelijk moest betalen (wat zijn wij toch verwend in NL met de automatische overboekingen!).
Gelukkig waren we wel zo slim geweest om onze Italiaanse cheques mee te nemen!

Er was helaas weinig tijd om uitbundig de overdracht te vieren. De uit Verona meegenomen fles Amarone is door Peter en Claudio (Vanessa's vader) snel "soldaat gemaakt" en na een heerlijk pastagerecht van Loes (Vanessa's moeder) zijn we met een nog een beetje koortsige Shaila naar bed gegaan, want...van de ene "projectfase" beland je ook meteen in de volgende!


De geometra heeft, na een hele ochtend samen om de tafel te hebben gezeten, de nieuwe indeling van alle ruimtes van óns huis getekend! En dan was het tijd om twee aannemers erbij te betrekken... Snel is gebleken dat er verder onderzoek moet worden gedaan aan bijvoorbeeld het plafond van de stal, het dak en de rioleringsmogelijkheden. Hiervoor zullen een ingenieur en een geoloog moeten worden ingeschakeld!
Om de verschillende mogelijkheden van dakrestauratie te kunnen vergelijken, heeft een van de aannemers ons op zaterdag-ochtend naar een paar van zijn projecten gebracht. Daar hebben we kunnen bewonderen hoe mooi het er allemaal straks kan gaan uitzien. De keuze was gelukkig snel gemaakt: een met hout afgewerkt dak dat van binnen eenvoudig schoon te houden is én dat ook nog het meest voordelige is!
Al met al zal de hele verbouwing tot eind dit jaar duren. We gaan er dan ook vanuit dat we heel 2006 in NL zullen doorbrengen. Een kleine tegenvaller waar we wel op gerekend hadden en nu al aan gewend zijn!


Oh wat zijn we trots op onze koop!
Wat een genot om je eigen heuvel te beklimmen! En wat is het uitzicht fantastisch, zelfs in de winter... De zee in de verte aan een kant en aan de andere kant de prachtige besneeuwde bergtoppen en eromheen de golvende heuvels... Alle stress van de afgelopen maanden is dan ook in een keer vergeten!
Vanessa's vader had al snel een wilde appelboom en een walnotenboom gevonden, de mandarijn- en citroenbomen bleken helaas geheel leeggeplukt te zijn.
Na een zorgvuldige inspectie van ons grondstuk blijkt dat we eigenaar zijn van 90 oude olijfbomen en een aantal jonge olijfboompjes, waar we heel trots op zijn!
Helemaal entousiast waren we toen we er bij toeval achter kwamen dat onze heuvel herkenbaar is vanuit verschillende plekken in de vallei! Wat was het een verrassing toen we het levendige en pittoreske dorp Acquaviva Picena bezochten en vanuit het fort ons eigen heuvel in de verte zagen!!! Daarna herkenden we onze heuvel met de olijfbomen overal vandaan!

Het enigszins van binnen schoonmaken van het huis was in 3 middagen gebeurd. Vanessa was gekleed in 4 lagen oude kleren en gewapend met een mond/neuskapje, haren in een knotje, dikke handschoenen en een bezem... want de angst om oog in oog te komen met de ratten was erg groot! Die beesten hebben we niet gezien, maar hun (wellicht oude) aanwezigheid werd bevestigd door de grote hoeveelheid keuteltjes die we vonden!
De meubels en andere objecten die we interessant vinden, hebben we in een van de kamers opgeslagen en de rest is in een 20-tal vuilniszakken naar de containers gegaan.

Peter kon de verleiding van het stoken van de openhaard niet weerstaan tot hij zich ineens realiseerde dat het beschadigde dak wellicht in vuur en vlam kon opgaan. We besloten de aangename warmte te blussen met het regenwater dat op het terras lag!!!!

We hebben ook een eerste kennismaking gehad met onze nieuwe buren: de naaste buurman (waarvan we de vrouw en schoonvader al tijdens eerdere bezoeken hadden ontmoet) kwam snel met zijn zoontje van 2 even een praatje maken. Hij gaf ons meteen allerlei adviezen en liet bij ons een spontane en meegaande indruk achter.
De andere buren verderop, die een agriturismo en een plantage hebben, zijn een ander slag mensen: de dochter runt het luxueus agriturismo vlakbij ons, de zoon runt de plantage en papa scheurt met zijn 4x4 door ons land en over onze heuvel!!! Wel verontschuldigde hij zich meteen toen hij Vanessa zag aanlopen!
De oude boer/buurman kwam ook een kijkje nemen bij ons huis en vooral onze auto vond hij interessant. Hij vond dat we het dak minimaal 1,5m moeten laten uitsteken vanaf de gevels!!!!

Nu we zeker zijn dat Villa Bussola hier zal komen (hoewel we dat natuurlijk al wisten, maar toch nog voorzichtig waren tot het laatste moment), zijn we ons nog meer gaan verdiepen in de prachtige directe omgeving.
In het dorp Monsampolo del Tronto (2km bij ons huis vandaan) zijn we een paar keer geweest, niet alleen om met de geometra bij de gemeente langs te gaan ivm het inwinnen van informatie mbt de bouwvergunningen, maar ook als toeristen. Het dorp dat boven op de top van een heuvel ligt, biedt een beroemde kerk, een pleintje waar op dinsdagen markt is (in januari waren er alleen 4 kraampjes!), een buurtsuper, een slager, een apotheek, een bar (waar ze heerlijke koffie en gebak hebben), scholen, het archeologische museum (deze streek staat bekend om de opgravingen) en een prachtig uitzicht vanuit het park cq speeltuin.
Het dorp Acquaviva Picena ligt circa 6 km bij ons huis vandaan en de weg daar naartoe is zelfs te doen voor onervaren fietsers (geen steile hellingen). Het is een groter dorp met meer winkels, restaurants, bars, etc. Hier worden het hele jaar door veel dorpsfeesten georganiseerd. En zo dichtbij ons huis, dat is geweldig!
En de levendige badplaats San Benedetto del Tronto, aan de palmenriviera, ligt maar 10 minuten bij ons vandaan.

Nu we weer in NL zijn en de geometra voor ons met alle nodige instanties aan de slag is, proberen we ons te concentreren op de website, die grondig zal worden aangepakt met nieuwe foto's, actuele informatie en natuurlijk ook de tekeningen van hoe de indeling van Villa Bussola zal worden... en niet te vergeten de vertalingen naar het Engels en het Duits.

Zal Villa Bussola zomerseizoen 2007 haar deuren voor haar gasten kunnen openen? Wij streven ernaar!

We hebben een foto-album online gezet waar je de foto's van onze bezoeken aan de Valle del Tronto kunt bekijken op ware grootte. Je kunt dit album bekijken door op onderstaande link te klikken.

foto-album

Tot de volgende nieuwsbrief.

Vanessa, Peter en Shaila

Nieuwsbrievenarchief

We vinden het leuk als je een bericht achterlaat in ons gastenboek