Nieuwsbrief november 2007

Zomaar een zondag

Vanochtend hebben we heerlijk uitgeslapen. Gisteravond hadden we een groot feest: onze buurvrouw werd 40. De afgelopen weken zijn onze buren bezig geweest om stiekem allerlei verrassingen voor te bereiden. Het was een middeleeuws feest waarvoor we in juttezakken verkleed waren, met houten pollepels uit terracotta kommen moesten eten en waar natuurlijk veel te veel eten en drinken werd geserveerd. Als grote verrassing voor de jarige werd een geroosterd speenvarken naar binnen gedragen!

Voor Peter een nieuwe ervaring: hij had diezelfde ochtend de buurman geholpen bij het slachten van een van zijn varkens (een traditie die in Italië in december heel vaak voorkomt en waar Peter tegenop had gezien) en kreeg nu zo'n zelfde varken, alleen een slag kleiner, op de dinertafel voorgeschoteld! Gelukkig is hij gek op vlees!!!

Het was 2 uur 's nachts toen we thuis kwamen en niet alleen onze Shaila was moe, maar ook wij waren blij dat we in ons bed konden kruipen.

Het weer is vanochtend prachtig: de lucht is strak blauw, de warme zon schijnt, alles is weer groen na de regen van de afgelopen weken en de vogeltjes fluiten. Het is 2 december en we ontbijten buiten... zelfs wij hebben moeite om dat te geloven!

Tot onze grote verbazing is Poeske, onze kat, vanochtend niet bij ons komen eten, wat hij normaal gesproken iedere dag trouw doet... Peter had gisteren zijn kattenhuis (zijn nieuw onderkomen voor de winter) net klaar, dat moest alleen nog even drogen...
We zijn natuurlijk bezorgd, hij zal toch niet... We zoeken overal,
en we hopen dat hij alleen een dagje weg is.

Peter controleert zijn werk van de afgelopen weken: het afdak van het sanitairgebouw is zo goed als klaar, alleen de laatste oude coppi (antieke daktegels) ontbreken. Hij is zeer tevreden over het resultaat! En we verwachten dat onze campinggasten komend jaar ook blij zullen zijn om droog en uit de zon te kunnen (af)wassen!

Shaila springt op haar trampoline, terwijl ik in het zonnetje de gevonden walnoten openkraak. Dit gaat nogal primitief: op een stuk boomstam met een hamer op de harde walnoot slaan.... weer een reden om heerlijk buiten te blijven!
Als ik daarmee klaar ben, haal ik de kleine kas van de zolder en vul ik 4 potjes met grond. We hebben een maand geleden een aantal palmzaadjes in San Benedetto del Tronto verzameld en (op aanraden van een van onze gasten) in een donker en vochtig potje bewaard.Toen ik ze gister controleerde, was ik blij verrast. Er zijn uit 4 zaden scheuten gekomen! Na overleg met de ervaren boer-buurman plant ik ze nu en houd ik ze in een kasje.

Wie weet, hebben we over 10 jaar een aantal mooie palmen voor de villa, net als hier langs de kust!

Na een lichte lunch ontdekken we dat de schaapherder nu al gearriveerd is. Zijn 200 schapen grazen een paar uur over onze heuvel! Geweldig gezicht en niet alleen gratis bemesting voor onze grond, maar ook makkelijk voor Peter: hij hoeft voorlopig de grasmaaier niet uit de garage te halen!

We wandelen nog even rond, genieten van dit uitzicht en controleren de moestuin. Hier heb ik de laatste tijd regelmatig gewerkt: ik heb veel verschillende soorten sla, doperwten, bonen, kolen, spinazie, radijsjes, peterselie, bleekselderij, uien, knoflook en venkels geplant en hopelijk begin ik groene vingers te krijgen en kunnen we in het voorjaar van al deze groente genieten!

's Middags proberen we Shaila te laten rusten door haar een dvd te laten kijken, terwijl wij ongestoord aan de computer kunnen werken: vorige maand hebben we hard gewerkt aan de allereerste cursus Italiaans bij Villa Bussola en we zijn klaar om dat aan te kondigen (klik hier voor meer info).

En dan opeens horen we gemiauw! Poeske is terug! We zijn allemaal erg blij en opgelucht. Hij krijgt natuurlijk een flink bakje brokjes en heel veel knuffels.

Het is alweer donker. We krijgen een paar telefoontjes uit het noorden (neen, niet NL maar Verona!) en we kleuren met Shaila. Ik trek een dikkere trui aan en drink een kopje warme thee. Shaila en ik voelen nog de laatste naweeën van onze zware verkoudheid van afgelopen weken. Gelukkig is het zo goed als voorbij.

Het is een heerlijke zondag geweest en we genieten nog even van het alleen zijn. Volgende week wordt de villa in Kerstsfeer versierd. We verheugen ons op onze eerste december feestdagen bij Villa Bussola. Ik ga nu het avondeten voorbereiden. Shaila moet vroeg naar bed, want morgen mag ze weer vroeg op om naar school te gaan.

Tot volgende maand!

Peter, Vanessa en Shaila

Nieuwsbrievenarchief

Wilt u zich aanmelden voor onze nieuwsbrief? Klik hier

We vinden het leuk als je een bericht achterlaat in ons gastenboek